Wat houd ik van de blok. Dagenlang lummelen en klagen en zeuren terwijl ik mij volprop (mmm, leo's, mmmm chips, mmmm aikinoodles, mmmm chocoladenpaaseitjes, mmmmm noirdenoirrepen van cote d'or. dankjewel hormonenaanval, je komt op het juiste moment).
Alleen jammer van de wallen (hoe bedoel je, urenlang staren) en de minimale verzorging (douchen hoort er nog elke dag bij, maar haren föhnen of stijlen is enkel voor als ik onder de mensen moet komen).
Ik denk dat ik echt een van de weinige studenten ben die het nut van studeren inziet, of dat niet erg vindt. Uit mijn mond zult ge niet horen dat ik alles na de examens toch vergeet, want dat wil ik niet. Waarom studeert ge anders verder, in godsnaam. Hoeveel keer ik dat al hoorde. En hoeveel keer ik dan bijna elk perfect liggend haartje er uit heb willen trekken. (In de plaats dacht ik gewoon 'bij jou kom ik later NIET langs als ik hulp nodig heb, lekker puh'. Moedig.)
Ik heb niemand om mee te pauzeren,
wat sneu.
Kom ik hier maar wat zeuren.
