En dan zegt ze dat ik rust mag zijn

Ge zijt bloot en weerloos.
Ge zijt gemaakt van dun papier.
Eén windvlaag en ge vliegt omver.
Het is niet dat de anderen u niet willen helpen,
het is dat ze zelf gemaakt zijn van dun papier.
Eén scheurtje en ze scheuren.
En ge kijkt naar mij en ge ziet uzelf staan.

(c) Wim Helsen
En die groeven in mijn handen, 't is van u altijd te zalven, van u altijd te verzekeren 'ge zijt lief' 'ik ga niet weg'. Uw handen zijn bleek, en leeg.

03 december, 2010




Ik ben vast de enige die op dit moment kan genieten van alle sneeuw en koude en studeren. Ik voel me heel gelukkig maar net als een paar anderen (helaas slechts een paar) kan ik met dit weer niet stoppen met denken aan iedereen die dakloos is, en die gewoon vergeten worden, bijna.
Vanaf het moment dat ik mijn eigen stekje heb, neem ik in de winter daklozen mee naar huis, denk ik, voor een warm bad, een kom soep en een zacht bed.
Maar voorlopig geef ik ze nog euro's, in de hoop dat die goed gespendeerd worden.

02 december, 2010

Nutteloos werk.

Een powerpointpresentatie van een onderzoeksvoorstel doen is eigenlijk echt dikke BLAAH. Waar is de goede oude tijd dat ge het nog mocht uitprinten en met een paperclip op iemand zijn bureau mocht smijten. Of de goede, iets minder oude tijd dat ge een presentatie mocht doen zonder die powerpoint, zodat ze tenminste naar u luisterden omdat het niet al voorgeschreven staat.Nu moet ge het allemaal ludiek en dynamisch maken, en ge moogt zeker niet vergeten om enthousiast uw intonaties aan te passen aan de aandacht van uw luisteraars (die bij mjin weten altijd nihil is geweest, onrespectvolle groepsgenoten).
Ik haat powerpoints. Ik haat als een mongol voor een klas staan.

En los daarvan is het geheel nutteloos, want het belangrijkste deden we al (een onderzoeksvoorstel maken, aha!) en een powerpointpresentaties hebben we nog maar -tich keer gedaan hoor.

Frustratie; dit zou unief moeten zijn.