En dan zegt ze dat ik rust mag zijn

Ge zijt bloot en weerloos.
Ge zijt gemaakt van dun papier.
Eén windvlaag en ge vliegt omver.
Het is niet dat de anderen u niet willen helpen,
het is dat ze zelf gemaakt zijn van dun papier.
Eén scheurtje en ze scheuren.
En ge kijkt naar mij en ge ziet uzelf staan.

(c) Wim Helsen
En die groeven in mijn handen, 't is van u altijd te zalven, van u altijd te verzekeren 'ge zijt lief' 'ik ga niet weg'. Uw handen zijn bleek, en leeg.

25 november, 2011

Ik vind u leuk.
Ik weet het niet. Hoe beschrijft ge dat? Wat is de definitie, waar kunt ge het aan toetsen?
Bij u mag ik mijzelf zijn; tot nu toe. Ge kent mij door en door, en ge kent mij niet.
Maar ik denk de hele dag aan u.

Ben ik voorbestemd om gewoon hetzelfde pad op te gaan als degene die mij mijn genen gaf? Ik kan dit ook geen tweede keer doen. De eerste keer kon ik zeggen dat het niet draaide om wie ik was. Als ik dit nog eens doe, dan ben ik gewoon een slechte persoon. Dan bewandel ik gewoon het pad dat voor mij uitgestippeld was, ookal wou ik iemand anders zijn. Ookal heb ik aan mijzelf gezworen dat ik nooit nog iemand zo'n pin zou doen.

Zo is het. (http://www.youtube.com/watch?v=_lJiwKskTlE)



Het spijt me. Het spijt me echt.
Ik weet niet waar ik mee bezig ben.

Ik wil ben liever dood, dan harteloos.
Gepost door op Geen opmerkingen:
Abonneren op: Reacties (Atom)