Ik blijf het gek vinden hoe vrouwen blij kunnen zijn omdat een andere vrouw dik is geworden. Al is het maar 5 kilo, en is ze eigenlijk slechts van maatje 36 naar 38 gegaan.
Mijn haar is bruin nu, en ik merk onmiddelijk dat er dan anders naar u gekeken wordt. Is uw haar blond, hebt ge toevallig een D-cup en pronkt ge daarmee omdat helaas uw enige troef is, dan krijgt ge uit alle hoeken een schuine blik. Maar eens uw haar niet meer blond is, en het maakt zelfs niet uit welke kleur het dan wél is, dan worden uw borsten u vergeven en kan er soms zelfs een glimlach vanaf.
Het spijt mij niet dat ik ooit uw vriend was.
Het spijt mij wel dat ik u ooit nodig had, want ik zie nu wel dat gij eigenlijk niemand nodig hebt.
Ge weet toch dat uw haar stillekesaan naar het blonde toe begint te trekken, mijn lief?
Maar geen zorg, ik weet zeker dat ze u uw troeven zullen vergeven.