Ik ben vast de enige die op dit moment kan genieten van alle sneeuw en koude en studeren. Ik voel me heel gelukkig maar net als een paar anderen (helaas slechts een paar) kan ik met dit weer niet stoppen met denken aan iedereen die dakloos is, en die gewoon vergeten worden, bijna.
Vanaf het moment dat ik mijn eigen stekje heb, neem ik in de winter daklozen mee naar huis, denk ik, voor een warm bad, een kom soep en een zacht bed.
Maar voorlopig geef ik ze nog euro's, in de hoop dat die goed gespendeerd worden.