Vreemden zijn zo lief voor mij terwijl gij mij steeds verder weg duwt.
Ik ben de enige die ge nog hebt, dus ik vraag mij af waarom.
Ge slaat zelfs uw handpalmen om uw oren alsof we 4 zijn en in de speeltuin mekaar schupje hebben gepikt. Ge zingt nog net niet 'lalalala' terwijl ge het doet.
En tegelijkertijd hoor ik te werken voor school, maar mijn concentratie is al maanden ver zoek.
Gij huilt misschien de meeste tranen maar zij heeft de meest oneindige droefheid in haar ogen liggen die ik ooit in mijn leven heb gezien.
Sinds wanneer is verdriet te meten in liters.
Sinds wanneer is zelfvertrouwen te koop in de versheidsafdeling per 100 gram.
Sinds wanneer is uw frontale kwab beginnen te krimpen.
Sinds wanneer heb ik zoveel zelfbewustzijn dat elke ademtocht mij zeer doet.
Sinds wanneer wens ik oud te zijn en in rust te leven.
Sinds wanneer heeft de kat u iets misdaan opdat ge haar zo hoort te stampen, zo hard dat ge haar ribben bijna hoort kraken.
Sinds wanneer...
En godverdomme, ik heb al naar veel leed geluisterd, ik heb al veel pijn gezien, maar hoe dan ook maakt het allemaal niet uit. Ik ben slechst 21. Wat kan ik nu weten van pijn, van verdriet,van liefde natuurlijk, en daar is geen weerwoord tegen te vinden.
Gij hebt een probleem met uzelf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten